vrouwelijk-naakt-ongekunsteld

45 is geen vijftig

Alle literatuurwetten zitten erin: metaforen, motieven, persoonlijke ontwikkeling van de hoofdpersoon en een onomwonden beschrijving van seks. Toch heeft David Pefko met zijn nieuwe roman 45 (het middelste boek van een drieluik) het niveau niet veel hoger weten te tillen dan  E.L. James met Vijftig tinten grijs.

De Leegte

Hanna, de ik-persoon, komt na seks te hebben gehad met een tandeloze mislukte kunstenaar, Rudi, tot inkeer en wil haar leven beteren. Ze belt de psychotherapeut Dog Spanjaard. “Ik zat stil met de telefoon nog tegen mijn oor en herhaalde de naam die ik waarschijnlijk niet goed verstaan had: Dog Spanjaard?”  Zo worden er in het boek nog een aantal toespelingen op zijn naam gemaakt. Zonder doel. De schrijver geeft ons ook uitgebreide omschrijvingen van de Youtube-filmpjes, cafégangers, camera’s en wat Zosja, Hanna’s vriendin, allemaal wel niet steelt. Zonder doel.

Het proces van zelfreflectie waarin Hanna verkeert, wordt via de schilderijen van Andries, de man waarmee de stelende Zosja in een relatiecrisis zit, beeldend in kaart gebracht. Al eerder heeft Andries Hanna’s inborst weten te openbaren door erachter te komen dat Hanna haar kookkunsten bij elkaar liegt. Dit wordt op de helft van het boek aan ons verteld met de woorden: “Maar goed, hier komt het geheim: ik kan nog geen ei bakken”. Hier spreekt de schrijver of Hanna de lezer rechtstreeks aan. Alsof zij of hij ons iets verschuldigd is. Persoonlijk maakt het mij niet uit dat ze geen ei kan bakken.

De seks

De seksscènes, die natuurlijk in dit boek moeten zitten, zijn een soort statusupdates. De eerste seksscène is met Rudi en het moment dat ze haar leven drastisch wil veranderen. Daarna doet Hanna zich te goed aan een 23-jarige studente: Hanna’s periode van willekeur. Het moment dat ze tot zichzelf komt en afstand doet van haar huidige manier van leven is tijdens de seks met een Fransman in Parijs: ze loopt de deur uit voordat ze klaarkomt. De laatste seksscène in het boek is zelfseks in de wc van een driesterrenrestaurant in Parijs. “Ik kwam met lichte schokken klaar en duwde in een reflex mijn dijen tegen elkaar aan, liet de natte prop uit mijn mond vallen en zag hoe er slierten speeksel op mijn jurk dropen. ‘Dit is prima,’ zei ik en ik hoorde hoe de woorden weergalmden.” Ondanks de belangrijke doorbraken en inzichten die ze heeft tijdens de seks, lijkt het alsof Hanna geen seks wil maar de schrijver wil dat ze seks heeft. Zijzelf lijkt daar helemaal niet mee bezig, daarvoor is ze veel te druk met al haar andere probleempjes.

En opgelost!

Haar levensverbetering gaat best soepel en ze komt snel tot de kern van al die probleempjes: het gemis van echtheid. In de seks, in haar werk en in haar hobby. Dit dringt tot haar door in het driesterrenrestaurant waar ze gereserveerd heeft voor twee als een soort toneelstukje, want ze was nooit van plan samen met iemand te gaan eten.“Ik stelde me voor wie er binnen zou komen, maar ik kon niemand bedenken die in de afgelopen twintig jaar zo dicht bij me was gekomen dat ik met diegene deze avond zou kunnen delen”. Jammer is dat het ook letterlijk wordt gezegd dat dit het moment van inzicht is: “Ik nam mij voor wat dingen te veranderen als ik morgen terug ging naar Amsterdam”

 Als Vijftig tinten grijs je niet diep genoeg ging, kom je ondanks de literaire trucjes van Pefko ook niet aan je trekken met 45.

Ontvang onze nieuwsbrief

Ben je het oneens met de schrijver of heb je een interessante toevoeging?

Schrijf je artikel!

Wees niet bang:
Je wordt goed begeleid door de eindredactie. Bovendien krijgt je artikel een visuele prikkel van onze beeldredactie.