asgeir-ongekunsteld

Ásgeir, zwijmelend de zomer tegemoet

December is niet voor niets een feestmaand. Langzamerhand komen we te weten wie ons gaan toezingen tijdens de beste maanden van het jaar. Heel muziekland kijkt als een kind tijdens Sinterklaas naar de voorbijkomende namen van de grote festivals. Het opvallende kenmerk van de Homo Musicus is echter, dat bepaalde grote namen ons gestolen kunnen worden. Metallica, Foo Fighters, Bruce Springsteen: gaap, al gezien en meestal meer dan eens. Nee, wat ons draaiende houdt zijn de nieuwe acts. Helaas zijn mijn waarde en o zo hippe collega’s in de muziekbeschouwing in hun zoektocht naar de nieuwe hipster porno, niet altijd even kritisch. Meer dan eens heb ik teleurgesteld bij dé act van het seizoen gestaan. Geen bal aan, maar ja wel nieuw. Om herhaling te voorkomen, voor mezelf en voor jullie, neem ik tijdens de aanloop van het seizoen een paar van deze “must-sees” onder de loep. Te beginnen met IJslands trots: Ásgeir, met zijn Engelstalige debuut In the Silence.

Indie-gezwijmel

Een iets te mooie stem begeleid door tokkeltjes op een akoestische gitaar. Meestal geef ik na een paar seconden al op. Toch werd ik wel gegrepen, of in ieder geval geïntrigeerd door het eindresultaat. Het geheel brengt een warm en rustig gevoel teweeg, perfect voor zowel het koude IJsland, als warm festivalgras. Het is niet helemaal mijn ding, maar ik ken genoeg mensen die hier wel warm van worden en ik zou hen het album zeker aanraden. Binnen het gigantische aanbod van de indie-zwijmel muziek van dit jaar, is Ásgeirs werk zeker één van de betere. De constante double-tracking van zijn stem, die vaak ook nog eens ondersteund wordt door een harmonische samenzang, doet onder andere denken aan Alt-J en Django Django, de successen van vorig jaar. Verder zorgen de post-dubstep (denk aan James BlakeMount Kimbie) geluiden dat ik me iets begon af te vragen: waarom hoor ik dit niet vaker?

Toekomstmuziek

Deze perfecte combinatie van de gevoelige jongen met een gitaar en de huidige elektronische muziek laat de broeken van meisjes, gekleed in bebloemde bloesjes, wollen truien en te grote brillen, zo snel zakken dat het best oneerlijke concurrentie genoemd mag worden. Maar even serieus: dit album is de meest logische uitkomst van twee machten in de hedendaagse muziek. Begrijp me niet verkeerd, dat betekent niet per se dat het geweldig is. Logische uitkomsten zijn zelden interessant. Maar dit is zeker niet het laatste wat we gaan horen van dit genre. Deze mix van singer-songwriter gejengel en post-dubstep productie (acoustistep, folkstep, futurefolk? Ik ben nog verlegen om een naam) is een net ontdekte goudmijn.

Nu ik toch bezig ben met voorspellen; het is voornamelijk de houdbaarheid van Ásgeirs muziek die ik in twijfel trek. De teksten zijn niet door hemzelf geschreven, de meeste zijn creaties van vaderlief. En hoe aandoenlijk deze familiezaak ook is, zij met slechts een mooie stem en nul inhoud zijn nooit degene die we onthouden. Papa kan er beter mee stoppen. De teksten zijn ronduit slecht, voornamelijk door het simpele en kinderachtige niveau. In the Silence is dan ook een vertaling van zijn echte debuut album Dýrð í dauðaþögn. Ik weet niet of de vertaling of gewoon het origineel niets voorstelt, maar ik word er niet blij van. Ik ben echter niet zo opgesloten in mijn eigen subcultuurtje dat ik niet weet dat de meeste luisteraars niet zo veel geven om door mij geliefde woorden. Het blijft een fijn geluid om naar te luisteren, maar ik zet wel vraagtekens bij zijn mogelijkheid om te groeien.

Ofwel: als je van dit soort muziek houdt, is dit een goed album. Beluister het vooral in het originele IJslands, dan versta je het tenminste niet. Geloof het of niet, maar waarschijnlijk ga ik Ásgeir nog vereren met mijn bezoek ook. Want buiten alle technische en geschiedkundige muzikale argumenten over het album, blijft het perfecte festivalmuziek. Hij staat op Motel Mozaïque (4 of 5 april) en na jarenlange observatie van de verscheidene programma’s durf ik wel wat verwachtingen uit te spreken. Zijn hipgehalte maakt hem perfect voor Lowlands en Pukkelpop en zijn afkomst voor Sziget. Je zult nog moeite hebben hem mis te lopen.

Ontvang onze nieuwsbrief

Ben je het oneens met de schrijver of heb je een interessante toevoeging?

Schrijf je artikel!

Wees niet bang:
Je wordt goed begeleid door de eindredactie. Bovendien krijgt je artikel een visuele prikkel van onze beeldredactie.