Alle berichten van Bart Balm

Een reis rond de wereld in negen tracks

Tijdens een reis rondom de wereld besloot Apperaat het vorige album ‘?!’ uit 2013 te beantwoorden. Het resultaat is ‘The Wooden Toy Truck’ en dit album zag begin februari het levenslicht. Apperaat, bestaande uit Tam Vibbersoft en Niels Gade, is een stel dat naast muziek ook film, poëzie en beeldende kunst maakt. Het is dus niet zomaar een band; het is een kleurrijk project met buitenaardse geluiden, flitsende lichten en experimentele muziek. Maak jezelf klaar voor een reis rond de wereld in negen tracks. (meer…)

De belichaming van de kick om nieuwe bands opnieuw te blijven ontdekken

Ze zijn terug! Otto Boy, Jane on the Roof en Pfaff. Je weet wel, die band die hun tweede EP  een naam gaf die bij hun muziek past: Chungdechung! Boom! Tjak! Yeah! Medio april brachten The Teardrops, precies een jaar na hun laatste plaat, hun derde EP uit, simpelweg genaamd: The Teardrops. Eerder refereerde ik naar ze als de belichaming van de kick om nieuwe bands te blijven ontdekken, maar met deze vijf nieuwe tracks maken we opnieuw kennis met de band.

(meer…)

Hoe eendagsvliegen vliegen

Nergens wordt er zo rond gesmeten met de term ‘eendagsvlieg’ als in muziekland. Feitelijk betekent het niets meer dat een artiest of een band maar één keer de Nederlandse hitlijst heeft kunnen bestormen. Eendagsvlieg is hierdoor een term geworden met een vieze nasmaak. We zijn teleurgesteld; de entertainers hadden niet zoveel talent als we dachten.  (meer…)

Een vergelijkbare zoektocht

Het spookuur nadert; mensen zoeken hun jas om te gaan en dezelfde deur waardoor ze vertrekken blijft openstaan om de afbouwende feestgangers van wat frisse lucht te voorzien. In de hoek bij de bar vindt er een levendige discussie plaats terwijl ergens anders in het voormalige woonhuis middenin de arbeidersbuurt van Rotterdam, iemand verdwaasd uit zijn ogen kijkt; ,,waar ben ik terecht gekomen?”. Zet hier de sound van DJ Equivalents Quest onder en je hebt een soundtrack van De Avond Met Ballen.

(meer…)

Mogwai live @ TivoliVredenburg

De dag dat Mogwai de grote zaal van TivoliVredenburg betreedt, bereikt ons het bericht dat dit gloednieuwe concertgebouw al een structureel begrotingstekort heeft van enkele miljoenen euro’s. Onder andere lekkend geluid en problemen met de verlichting liggen ten grondslag aan dit tekort. Iets waar wij, samen met de vele toegestroomde bezoekers, gelukkig geen last van hadden tijdens een interessante avond in Utrecht.

(meer…)

Aan de veren kent men de vogel

Muziek en kleding lijken onlosmakelijk met elkaar verbonden. Veel muzikale stromingen van de afgelopen decennia hebben wel een ‘eigen’ kledingstijl ontwikkeld en in het straatbeeld kun je ook zonder al te veel moeite een muzieksmaak toekennen aan een persoon zijn/haar klederdracht. Een fenomeen dat mij mateloos intrigeert. Des te meer omdat ik schijnbaar een uitzondering op de regel ben, maar ook omdat in het hedendaagse straatbeeld een dusdanige uitgesproken muzikale voorkeur het veld lijkt te ruimen voor een enkel collectief modebeeld. (meer…)

The show must go on

Verdriet, blijdschap, woede, euforie en onbegrip: allemaal redenen voor het maken van muziek. Muziek verbindt, verblijdt en brengt rust. Muziek heeft een boodschap, vertelt een verhaal of rakelt oude gevoelens op. Bij de eerste dans van een bruiloft als herinnering aan elkaars liefde. Bij een begrafenis als herinnering aan een verloren leven. Overal wordt muziek gebruikt als potent middel om te herinneren, maar niet om te vergeten.

(meer…)

Harmless tarantula

De jaren zestig. Geleidelijk aan doen modernistische luxeartikelen zoals de koelkast en de wasmachine hun intrede in het banale dagelijkse leven van het huishouden. Op muzikaal gebied staan de jaren zestig aan de wieg van muzikale grootheden zoals Simon and Garfunkel, The Jimi Hendrix Experience en Cliff Richard & the Shadows. Verborgen in deze jaren van muzikale grootheden ligt een alternatieve muziekstroming op de loer: Krautrock. Dat deze muzikale stroming de tand des tijds heeft doorstaan horen we op het album van Black Tarantula.

(meer…)

Taboeages

Dit stuk begin ik, niet wetend hoe ik precies tegen het onderwerp aan kijk en daardoor ook niet wetend waar het heen zal gaan. Natuurlijk hou ik van tatoeages, ik ben er gek op. Waarom ervaar ik dan met enige regelmaat het gevoel tot de paria te behoren en hoe ga ik hier vervolgens mee om? Tatoeages: algemeen geaccepteerd binnen ons straatbeeld of is het nog steeds voor de rouwdouwers, bonkige zeelieden en de onguurst der figuren? (meer…)

Blaas maar op mijn komkommer!

De komkommer: gezegd wordt dat princeps Tiberius deze vrucht al meer dan 2000 jaar geleden door zijn slaven liet verbouwen zodat deze het hele jaar door voor handen was. Maar zou een vrucht die zelfs al meer dan 3000 jaar wordt gekweekt niet voor andere doeleinden gebruikt kunnen worden? Als inspiratie voor moderne kunst? Of zelfs voor muziek? De menselijkheid dicteert meer dan eens een onvervulbare drang naar kennis en ontdekking, dus zo ver gezocht hoeft mijn beredenering niet eens te zijn. In dit artikel zal ik de invloed van dit lid van de Cucumis sativus op de muziekwereld belichten en je zult zien dat de komkommer vaker zijn entree maakt dan dat je aanvankelijk zou denken.

(meer…)

Parkpop rockt Den Haag opnieuw

Het was al van te voren bekend: Parkpop 2014 zou anders worden dan voorgaande jaren vanwege het WK. Maar wel of geen voetbal, een verse en rockende line up met binnen- en buitenlands talent zou Den Haag weerom op haar grondvesten laten doen schudden. Gers Pardoel, 10cc, Epica, Kensington en vele andere maakte hun opwachting en zondag 29 juni 2014 was het dan zo ver: met 190.000 bezoekers ging de 34ste editie van een van de grootste gratis festivals van Europa van start!

(meer…)

Een resultaat van een modern vrouwelijk trekje

Vaak is de bewegingsvrijheid buiten je persoonlijke comfortzone veel groter en aardig belonend. Een ervaring die ik heb kunnen verkennen en erkennen bij de recensie van deze band. Ze zullen niet snel een enorm breed publiek aanspreken en qua muziekstijl is het niet mijn persoonlijke ‘cup of tea’. Althans, voordat ik er naar begon te luisteren. Echt te luisteren bedoel ik dan.

(meer…)

Knallende primitieve garagerock van eigen bodem

Let’s pretend John Lennon, Johnny Cash, Joe Strummer, Jack White and Moe Tucker got together in a garage to make some racket.” Dat is de catchy introductie van mijn kennismaking met dit muzikale trio. Het ontdekken van nieuw muzikaal talent geeft altijd een bepaalde kick. Door ervaring kun je vaak snel het kaf van het koren scheiden, maar door deze zorgvuldig gekozen en beeldende introductie van The Teardrops is mijn interesse direct gewekt. Wat blijkt: de omschrijving is spot on!

(meer…)

Van Ecliptica naar Pariah’s Child – vijftien jaar aan successen

Omdat ik in 2007 een spectaculaire première heb ervaren, maakte mijn hart een klein sprongetje toen ik vernam dat Sonata Arctica ter promotie van hun nieuwe album Pariah’s Child én ter viering van de vijftiende verjaardag van Ecliptica, weer terugkeerde naar de Effenaar. Mede met de herkenbare recensie over eenzelfde show van Sonata Arctica van Anne Bergshoeff in mijn achterhoofd, ben ik een klein beetje bevooroordeeld. Maar dat neemt mijn nieuwsgierigheid naar het Sonata Arctica anno 2014 zeker niet weg. Sterker nog, deze is aangewakkerd zoals een goede recensie dat behoort te doen! Met het nieuwe album op zak was het dan eindelijk zo ver: we meet yet again.

(meer…)

Koken en schrijven – schrijven en bloggen

De film Julie&Julia van Nora Ephron staat te boek als een comedy-drama. Waarom noemen ze het geen zwarte comedy, vroeg ik me nog af. Is dat geen betere benaming? Ik vind het gebruik van beide genres tegenstrijdig en ben dan ook sceptisch vanaf het begin. Maar later zal blijken dat dit een weloverwogen benaming voor het genre van deze film is geweest. Met deze film als laatste werk van Ephron’s hand in 2009, wordt er op een bijzonder creatieve wijze het verhaal van twee personen verteld welke, te maken hebben met hetzelfde probleem; Het overkomen en overleven van een dodelijk saai en frustrerend dagelijks leven. De één in 1952 en de ander in 2002.

(meer…)

Awakening the world – Lost Horizon style

Met een interessant voorkomen (to say the least) en bandleden met namen als Transcendental Protagonist en Perspicacious Protector zet Lost Horizon een, tja… aparte band neer. Deze Zweedse formatie is geen power metal band met het repertoire van Stratovarious. Of een rugzak waarin een indrukwekkende historie als die van Grave Digger wordt meegedragen, maar gewoon een bandje uit Göteborg, Zweden. Maar indrukwekkend als dat het voorkomen ook mag zijn, wat zegt de muziek?

(meer…)