Alle berichten van Tim Kooijman

Akademietheater Utrecht huilt wél

Expressionistische abstractie. Dat is hoe je de opening Wij Huilen Niet van het Regiefestival 2015, georganiseerd door de Utrechtse Hogeschool van de Kunsten, zou moeten samenvatten. Met de productie van Ramona Kooij, student Theatre and Education, is het jaarlijkse afstudeerfestival van aanstormend theaterdocenten afgetrapt in het Akademietheater op het Janskerkhof te Utrecht.

(meer…)

Spaanse surfgrunge injecteert Amsterdam met meisjesromantiek

Behalve denkend aan ´Livin’ La Vida Loca´ met een stem à la Ricky Martin, laverend tussen dichterlijke woorden, is hardere Spaanse muziek normaliter moeilijk voor de geest te halen. Laat staan dat je er tanden op zou kunnen meppen. Het heeft eigenlijk altijd wel iets soepels, iets geils. Het valt niet te vergelijken met de bekende Nederrock waarin Huub van de Lubbe vertelt waarom het zo belangrijk is dat je klopt voor je binnenkomt. De band Deers uit Madrid bewijst dat Spanje kan beuken, rossen en tegelijk ingetogen rauw kan zijn. De aan bierflesjes lurkende Espagnoles wagen zich in de Nieuwe Anita Amsterdam aan de uitzondering en vertellen over liefde en over jongens. Het vleugje Engels als boter op brood smeert de boel aan elkaar.

(meer…)

Linkin Park schreeuwt heipalen Ziggodome onderuit

Linkin Park is zo´n band die je naar huis toe stuurt met een aardappel in je oren en een bloedende keel. En we zijn niet anders gewend, dat is waar je voor komt. Het nieuwe album The Hunting Party voelt echter aan als een broodje döner teveel na het stappen. Het ziet er lekker uit maar smaakt voor geen meter terwijl het stroef door je strot naar beneden glijdt. Het  is niet bepaald een feest om te beluisteren als je de oude albums van deze legendarische hard-rockband uit Californië gewend bent. Tijd om eens een kijkje te nemen bij de gelijknamige tour, waarin de band vrijdag 7 november dan eindelijk na jaren Nederland weer bezocht in het Ziggodome te Amsterdam.

(meer…)

De eerste viool spelen

Op de Uitmarkt vind je opmerkelijke, interessante en opvallende dingen. Mensen laten zien waar ze goed in zijn en helaas ook waar ze minder goed in zijn. Het varieert van lekkere funk-jazzbands tot vibratomusicals. Maar er zijn ook andere dingen te zien dan traditionele kunstvormen. Zo liep ik in tent 15 (oh die!) tegen Alma Mathijsen (oh die!) aan. Deze schrijfster en journaliste presenteerde op muzikale wijze haar derde roman De Grote Goede Dingen over het wilde muzikantenleven van een violist, gebaseerd op het leven van haar vader, Hub Mathijsen. De tent, afgeladen met typische literatuurfanaten, stroomde over van de artistieke uitingen.

(meer…)

Liefde en dood op de Parade

De Parade is al sinds juni terug van weggeweest in Nederland. In augustus deed het theaterfestival na Den Haag, Rotterdam en Utrecht dan eindelijk Amsterdam  aan. Tijd om weer eens te kijken wat de vaak briljante artiesten dit jaar voor onderwerpen uit de grabbelton weten te vissen. Ik was wederom verrast.

(meer…)

Zie je wel, ik benijd je, ik alleen

‘Radeloos alleen’, dat is de titel van een nummer dat ik ooit samen met theatermaker Bas van Klompenburg heb geschreven. We kwamen tot de conclusie dat eigenlijk eenzaamheid net als kunst, een allesomvattend begrip is. Kunstenaars zijn vaak alleen. Maar komt daar dan de mooiste kunst uit? Wanneer maakt een kunstenaar de mooiste kunst? Wat is eigenlijk een kunstenaar?

(meer…)

Een meeslepend verhaal over ‘zijn meisje’

Nadine Ahr laat er in haar boek De Belofte geen gordijnen voor hangen en er geen gras over groeien; dementie is een slopende ziekte. Zowel voor diegene die het heeft, als voor de naasten die in de wartaal uitsprekende oudere niet meer de persoon herkennen die hen dierbaar is. Kun je wel beloven voor altijd bij iemand te blijven en nooit meer van zijn of haar zijde te wijken, no matter what?

(meer…)

Opening Amsterdam World Jazz City

Een hoop dissonante noten en Candy Dulfer. De Kick-Offnight van de Amsterdam World Jazz City ging vrijdagavond van start in de Melkweg. Als je als echte jazzfanatiekeling naar een concert gaat en de namen Jules Deelder, Candy en Hans Dulfer en Ack van Rooyen hoort, bereid je jezelf er op voor dat je enige liefhebber bent met pigment in het haar. Op wat kleine stofhoopjes na kon die vooroordelen weer netjes in de kast doen. Er was een breed scala aan mensen op de opening afgekomen en de initiatiefnemer Cees Hamelink gaf de boodschap de typische Miles Davis en Chet Baker improvisatiejazz  door te willen laten klinken het komende jaar in de hoofdstad. (meer…)

Een hectare aan cultuur

In Almere is iets bedacht om van het sobere imago af te komen en de boel wat op te vrolijken. Omdat de intentie heerst elke kip die kan schilderen subsidie te geven is de rekening inmiddels leeg en duiken alle kunstenaars naar de bodem van de pot om het laatste druppeltje er eigenhandig uit te likken. Tevergeefs. Toch heeft de gemeente een oplossing gevonden die zij afgelopen maandagavond heeft gepresenteerd. Een nieuw initiatief dat haar niet in dank wordt afgenomen. Wat is er aan de hand?

(meer…)