Avond-met-ballen-of-vagina's-ongekunsteld

Ballen, drie mooie vrouwen en zenuwen

Tijdens De Avond Met Ballen deelden drie mooie stoere vrouwen hun dichtkunsten tussen de muziekacts en de films door. Alle drie jong en mooi, alle drie bloedzenuwachtig.

Vooraf heb ik even met Julia Rohsmann mogen praten. Ze vroeg meteen of ik de recensent was en het zweet brak haar uit. “Ik heb het even snel tussendoor wat moeten schrijven, want ik ben erg druk met het maken van een film”, zei de zenuwachtige dichteres. Ze leende mijn pen om nog wat aanpassingen te doen in haar gedicht. Ze was niet tevreden. “Ik maak momenteel films. Afgelopen dagen ben ik bezig geweest met het schieten van wat materiaal voor mijn film. Nu maar hopen dat mijn dichtwerk goed genoeg is”. En zo volgden nog meer redenen waarom haar gedichten misschien niet goed genoeg zouden zijn.

De avond begon en Eva van Dijk mocht het spits afbijten. Helaas had de zaal niet door dat zij was begonnen en praatte en masse door haar heen. Haar voordracht leek niet alleen te lijden onder zenuwen, maar ook, terecht, onder ergernis: Hallo publiek, volgende keer wat meer respect voor deze dichteres. Eva, ik hoop snel jouw hele gedicht aan te mogen horen en dan zal je van mij ook een volwaardig commentaar mogen verwachten. Tot die tijd houd ik het bij: Eva heeft de ballen om te vertellen, zelfs wanneer er niemand luistert.

Next in line: Julia Rohsmann. Waarom was deze dame zo zenuwachtig? Zij stal de show met haar woordspelingen en speelde scherp in op het thema van de avond. Hoezo, avond met ballen? Ballen zijn niet stoer. Wil je een man te grazen nemen? Pak hem bij zijn ballen. Het had de avond van de vagina moeten zijn, want die kan tenminste tegen een stootje. Beste Julia, zenuwen waren deze avond onterecht. Schrijf nog eens iets tussendoor en breng het te hoor, want jouw voordracht was briljant.

En dan de hekkensluiter: Julia Hollander. Zij deelde met ons gedichten uit haar toekomstige bundel. Zo droeg zij haar verzamelde dromen in een gedicht voor. Dapper om zoiets persoonlijks te delen met ons, met de wereld. Julia is niet alleen een goede dichteres, maar ook goed in het voordragen van haar werk. Tijdens haar eerste gedicht had ze nog een sierlijk boekje in haar hand waaruit zij met prachtige dynamiek voorlas. Vervolgens pakte zij doodleuk haar mobiele telefoon voor gedicht nummer twee. “O, nu word ik wel een beetje zenuwachtig.”. It must be in the name, maar wederom niets van gemerkt en nergens voor nodig geweest. Beste Julia. Ook met mobieltje in de hand kun jij spreken voor het vaderland.

De avond was in dichterlijke zin zeer geslaagd. Als zenuwen zulke mooie gedichten voortbrengen, dan mogen ze er zijn.

Ontvang onze nieuwsbrief

Ben je het oneens met de schrijver of heb je een interessante toevoeging?

Schrijf je artikel!

Wees niet bang:
Je wordt goed begeleid door de eindredactie. Bovendien krijgt je artikel een visuele prikkel van onze beeldredactie.