Let's-party-ongekunsteld

Feesten volgens het broekzakarchief

Honderden verplaatsen zich door de stad. Meestal gaan ze voort in groepjes. Opgetut en elkaar opjuttend. Onder invloed en los. Klaar om uit te gaan. Omdat ik nog bij de normatieve uitgaansleeftijd hoor, heb ik het idee dat uitgaan echt iets van onze tijd is. Onzin. Uitgaan is natuurlijk van alle jaren, maar het is wel anders dan het ooit is geweest. De expositie Let’s Party doet onderzoek naar de manier waarop er nu wordt uitgegaan onder invloed van mobieltjes met camera’s.

Het broekzakarchief

Bij Let’s Party kun je in een digitaal archief bladeren door filmpjes die gemaakt zijn door mensen uit de uitgaanssector. Ze noemen het het broekzakarchiefproject: van dj’s tot toiletjuffrouwen is de content van hun mobiel gehaald. Op vijf schermen kan je zelf bepalen welke fimpjes van hen te zien zijn.

Ik verlies me in wat me doet denken aan een youtubestroll. Weet je wel? Dat je binnen een soort subgenre filmpje na filmpje aanklikt. Op de schermen hier wordt dubstep afgewisseld met dancehall. Schurende, zuipende, hossende, swingende hip ogende mensen flikkeren voor je op de maat van schelle beats. Het is best wel leuk om te zien.

Pas na een uur klikken overvalt me het gevoel van voyeurisme. Maar blijkbaar mogen deze filmpjes aanschouwd worden. Het is een legitiem voyeurisme, alleen het idee van deze uitgaanders voor de lens is nooit geweest dat ze hier in deze ruimte eindeloos aan te klikken zijn. De donkere ruimte met deze schermen is een andere framing van hun gedrag dan de pagina’s van hun sociale media zijn. Het is hier alsof je Big Brother bent, en een venster hebt op de gedragingen van de mens. (Die ze ook nog eens zelf voor je hebben vastgelegd: Big Brother 2.0).

Uitgaan uit de context

Ik loop weg met beatjes in mijn hoofd. In de metro terug naar huis blijkt het net avondspits te zijn. Iedereen heeft z’n blik op serieus. De beats die ik hoor, vallen buiten alle context. En dat is het leuke van de expositie. Het uitgaan is uit z’n bubbel getrokken. Het wordt steriel bekeken, buiten zijn afgebakend domein. Ik vraag me af welke van deze zo serieus kijkende mensen van het weekend net zo kapot gaan als de mensen in het broekzakarchief deden. Wie van hen is diegene die ik zo mooi het konijnendansje dansen zag? Zonnebril op, polsen losjes ronddraaiend, armen omhoog gooiend, voetenstampend, knieën af en aan in de lucht…?

Als je gaat kijken:

Let’s Party is tot 20 juni te zien in de Amsterdamse Bijlmer bij Imagine IC. Het ligt boven de openbare bibliotheek nabij station Amsterdam Bijlmer-Arena en het verwijst zichzelf als “expositie & debat”. De entree is gratis. Als je gaat moet je ze wel even vragen of ze de apparatuur voor je aanzetten. De PR-man wist me te vertellen dat ze niet zoveel binnenwandelaars krijgen, en het eigenlijk alleen moeten doen met de ROC-studenten van om de hoek die ze zelf uitnodigen.

Ik denk dat Imagine IC interessant is voor meer. Imagine IC legt elke keer een andere casus uit de populaire cultuur van nu onder de loep. Zo ging het bij hen eerder al over straatvoetbal, Spaanse immigranten in de Bijlmer en Nederlands-Marokkaanse kickbocksters. De PR-man zei me: “Je gaat naar het Rijksmuseum om het verleden te bekijken, en je komt naar ons voor het heden”. Imagine IC is dus een soort tropenmuseum zonder koloniale collectie.

Ontvang onze nieuwsbrief

Ben je het oneens met de schrijver of heb je een interessante toevoeging?

Schrijf je artikel!

Wees niet bang:
Je wordt goed begeleid door de eindredactie. Bovendien krijgt je artikel een visuele prikkel van onze beeldredactie.