Huis-van-de-moskee-ongekunsteld

Licht boven licht

Kader Abdolah vertelt in Het huis van de moskee over de rijke cultuur in de Perzische verteltraditie. Een verhaal over Iran, zijn land van herkomst, in de woelige tijd van de revolutie. Het land waar hij vandaan is gevlucht en waar hij vele mensen moest achterlaten, waarvan enkelen alleen nog maar in zijn boeken bestaan. “Aga Djan ging bij haar langs en sprak haar aan: ‘Zinat, ik leg me neer bij Gods wil. Jij moet hetzelfde doen.’” 

Kennis

Iran is aan het veranderen. De imam heeft niet meer het hoogste gezag, niet iedereen gaat meer naar de moskee en de verwesterlijking reikt tot in de dorpen. Aga Djan en zijn medebewoners van het huis van de moskee moeten hieraan wennen. Ze proberen alles op een traditionele manier door te laten lopen, maar de veranderingen reiken ook tot in het huis van de moskee. Het huis waar de grootmoeders zorgden voor het ritme, de blinde Moázen potten bakte, de imam alleen maar las in de boeken van zijn eigen bibliotheek en Aga Djan de antwoorden gaf op ieders vragen. Abdolah vertelt het verhaal van Iran, haar rijke cultuur en haar grillen aan de hand van de belevenissen van de personages in dit huis. Al laat hij dit omweggetje dikwijls achterwege en spreekt hij ons direct aan met een belerende les over de Perzische cultuur, de islam en wat er allemaal gebeurde tijdens de revolutie. Soms schat hij de Nederlanders hier iets te onwetend in.

Verhaal

Abdolah weet van de impact van de islamistische revolutie een persoonlijk drama te maken. Galgal, een aangetrouwd lid van de familie, ontregelt het ritme van het huis van moskee wanneer hij zijn radicale ideeën tentoon begint te spreiden en daarmee onrust veroorzaakt in het dorp. Deze relatief onschuldige onrust ontwikkelt zich overtijds tot de ongenadeloze gewelddadige islamitische revolutie. Een vloed van vernederingen, pijnigingen, verdriet, onmacht en woede volgde bij Aga Djan en zijn familie. “Er werd weer een steentje geworpen, het raakte het rechteroor van Ahmad. Haastig haalde Aga Djan zijn koran uit zijn binnenzak, duwde de bewaker aan de kant, holde naar Ahmad toe, ging voor hem staan, hield zijn koran in de lucht en riep: ‘Bij dit boek! Stenig hem niet!'”

Alle verhoudingen raken uit evenwicht. Aga Djan verliest zijn status, zijn vrienden en zijn land. Hij verliest zelfs bijna zijn geloof als hij met het lijk van zijn zoon rond rijdt maar niemand hem toegang geeft tot een plek waar hij zijn zoon waardig kan begraven. De revolutie is een golf die veel heeft meegesleept in vernietiging. Toch, een golf breekt en verdwijnt, een mens kan door de golf heen gaan en verder zwemmen. “‘Er zijn nog zeven mannen, waarvan er drie zullen komen, een zal gaan, en zal blijven liggen, een zal doodgaan en een zal zaaien. Maar u blijft tot ze allemaal komen en tot ze allemaal gaan’, antwoordde ze zonder om te kijken.” De mens is weerbaar.

Boodschap

Abdolah heeft een nationale, politiek-religieuze gebeurtenis weten om te zetten naar een emotionele belevenis van een man van zijn land, in zijn cultuur, in zijn geloof. Hij deelt met dit boek de Islamitische en Persische cultuur met ons, zoals Aga Djan die met zijn nageslacht probeert te delen. Ondanks alle veranderingen door de tijd, zal met verhalen de essentie van deze cultuur en culturen in het algemeen, behouden blijven en worden doorgegeven aan de toekomst en aan elkaar.

Ontvang onze nieuwsbrief

Ben je het oneens met de schrijver of heb je een interessante toevoeging?

Schrijf je artikel!

Wees niet bang:
Je wordt goed begeleid door de eindredactie. Bovendien krijgt je artikel een visuele prikkel van onze beeldredactie.