modeboom-apenboom-ongekunsteld

Modebomen

Van het fenomeen ‘modeboom’ had ik nog nooit gehoord. Mijn moeder verloste me van deze gruwelijke onwetendheid toen ik vroeg naar de apenboom in de voortuin van mijn opa. Ze vertelde me dat mijn oma, zo ergens in de jaren ’60, koste wat kost een apenboom in de tuin zou planten: ze had deze boom ergens zien staan in een tuin van ‘chique’ mensen.

Die gedachte vond ik aandoenlijk en eigenlijk nogal merkwaardig. Waar haalde mijn oma het idee vandaan dat die boom verantwoordelijk was voor de chique status van deze mensen? Alsof de boom een accessoire was, een Prada-tas. Vond ze deze boom chique omdat die mensen chique waren? Of andersom: vond ze deze mensen chique omdat ze deze boom hadden?

Dat laatste lijkt me logischer. Waarom zou ze anders per se zo’n boom willen hebben? Als ze die mensen gewoon chique had gevonden, dan had ze dat uit duizenden bezittingen op kunnen maken, maar die boom was hetgeen waar haar oog op viel. Mijn oma stelde deze boom dus verantwoordelijk voor de uitstraling van de mensen.

Modeboom

Er zijn een aantal dingen die me aan het denken zetten, ten eerste de tegenstrijdigheid in het woord zelf. Mode associeer ik met vluchtigheid, iets wat tijdelijk populair is en daarna gedoemd om vergeten te worden. Een boom daarentegen met eeuwigheid. Een jurk is even leuk; een boom, daar kom je zo gauw niet meer vanaf.

Daarnaast vraag ik me af of een boom een object kan zijn waarmee je je identiteit kunt vormgeven, zoals mode dat kan. Kan een boom een pronkstuk zijn waarmee je anderen de ogen uit kunt steken? Kun je met een boom een enorme flater begaan? Kan een boom klassiek of juist heel ordinair zijn?

Welke boom ben jij? Of beter: welke boom wil je zijn? Dit klinkt belachelijk, maar waarom eigenlijk? Waarom is de vraag die indirect met elk object wordt gesteld (”Welk wc geurtje ben jij?”) niet belachelijk, en zodra het over bomen gaat ineens wel? Misschien omdat bomen geassocieerd worden met puurheid, met Moeder Natuur en niet met marketing. Natuurlijk ben je wanneer je ontdaan bent van alles wat onnatuurlijk is, dus die combinatie lijkt uitgesloten. En toch, de voortuin van mijn opa is het bewijs dat die combinatie wel degelijk bestaat.

Apenboom

Terug naar de tegenstrijdigheid van de apenboom en allure. Zijn grote, stugge takken die alle kanten op staan, zijn dikke stekels, zijn omvang die in de loop van de jaren buiten elke proportie groeit. Een boom zonder opsmuk of gedoe: groot, lomp en eenvoudig. Het tegenovergestelde van verfijning en elegantie. Woorden die aan ‘het chique’ hangen.

Zijn naam al net zo sober. Het was gewoon zo dat de eerste Westerling die de boom zag dacht: “Dat moet een hele grote klote klus zijn om daar als aap in te klimmen”, en zo tot Apenboom werd geridderd.

Eenvoud

Misschien is dat het: de eenvoud. De eenvoud die het in mijn oma’s ogen chique maakte. En boven alles een hele dikke vinger naar alle zogenaamde tegenstrijdigheid.

Ontvang onze nieuwsbrief

Ben je het oneens met de schrijver of heb je een interessante toevoeging?

Schrijf je artikel!

Wees niet bang:
Je wordt goed begeleid door de eindredactie. Bovendien krijgt je artikel een visuele prikkel van onze beeldredactie.