The Kyteman Orchestra – The Kyteman Orchestra

Witte rook uit Kytopia, de muzikale vrijstaat waar Colin Benders zich na zijn succesplaat The Hermit Sessions uit 2009 heeft teruggetrokken. Benders, beter bekend als Kyteman, heeft voor zijn nieuwe plaat The Kyteman Orchestra een breed scala aan klassieke muzikale invloeden ingevlogen. Waar zijn band eerder nog een Hip-Hop Orchestra heette, heeft Kyteman zich nu veel meer op het orkestrale gefocust, maar hoe goed heeft deze ommeslag uitgepakt?

Hiphop-orkest

The Hermit Sessions uit 2009 was een fenomeen. Kyteman en zijn hiphop-orkest bestormden hitparades, veroverden festivals en verrasten critici met hun uiterst gelikte mix van jazz en hiphop. Concerten van Kyteman waren steevast uitverkocht, en zijn zegetocht langs de Nederlandse podia eindigde in een regen van prijzen voor zowel zijn album als zijn live-performances. Maar ondanks het ongekende succes van het Hip-Hop Orkest eindigde de Nederlandse tournee al net zo snel als Kyteman’s ster was gerezen. Publiek en critici hunkerden naar nieuw materiaal van het muzikale wonderkind Kyteman. Het muzikale tussendoortje Kytecrash uit 2011 kon de dorst maar ten dele lessen. En nu, drie jaar na dato, is er dan eindelijk de officiële opvolger van The Hermit Sessions, in de vorm van The Kyteman Orchestra.

The Kyteman Orchestra is nog steeds óók hiphop

Wat bij een eerste draaibeurt van The Kyteman Orchestra meteen opvalt is: dit is geen lichte kost. Waar The Hermit Sessions zich nog enigszins liet uitdrukken als zijnde een fusie van jazz en hiphop, is The Kyteman Orchestra een stuk lastiger te definiëren. Klassieke muzikale elementen zijn sterk vertegenwoordigd op de plaat, maar dat wil niet zeggen dat bijvoorbeeld de hiphop-elementen  uit The Hermit Sessions totaal zijn verdwenen. Het eerste nummer, Intro,  begint op een manier die veel weg lijkt te hebben van het intro van de sci-fi klassieker 2001: A Space Oddysey, maar mondt uit in een wonderschoon stukje samenspel, geleid door Kyteman op trompet. Dit blijkt echter maar een voorproefje voor het gigantisch bombastische While I Was Away, dat alle registers lijkt open te trekken om de luisteraar totaal te willen overrompelen. Zowel zang als instrumentatie zijn overdonderend en prachtig, maar dankzij de complexiteit van het nummer zal het niet iedereen meteen grijpen.

Van Truth or Dare tot opera

Truth or Dare lijkt een kort uitstapje te zijn naar The Hermit Sessions met een jazzy sound begeleid door gerapte en gezongen vocalen, een korte adempauze tussen twee monolieten van nummers. Want dat is Angy at the World, een nummer dat aanvangt met militaire drums begeleid door wat op operazang lijkt. Het refrein doet compositioneel wat aan de Britse Band Muse denken, maar heeft toch een eigen karakter. Long Lost Friend begint ingetogen, maar eindigt in een haast extatische kakofonie van geluiden op een manier die het aanvankelijk niet zo memorabel klinkende nummer een enorme boost geeft. Na de laatste trompetklanken van Long Lost Friend opent het volgende nummer met onheilspellend ronkende synths die al gauw bijval krijgen van een tokkelende strijker. De zang valt in en… het is opera?

Preaching to the Choir is het zoveelste muzikale uitstapje in dit al van muzikale uitstapjes vergeven album. Tussen de overstelpende operakoren klinken enkele experimentele geluiden die het nummer een heel dubbele lading meegeven, zowel traditioneel als vernieuwend . 7/8 en The Void zijn instrumentale stukken, waarbij eerstgenoemde stevig van zich afbijt met sterk klinkende strijkers gevolg door snoeiharde synths en drums.

Klassiek concert, soms langdradig

Muzikale passages uit Angry at the World passeren kort de revue, alsof we naar een klassiek concert met terugkerende muzikale thema’s zitten te luisteren. Een progrock-synthesizer solo ala Rick Wakeman maakt het geheel af en bombardeert het nummer tot een hoogtepunt op het album. The Void begint lieflijk en schijnt op haar plaats te blijven met zacht klinkende toetsen en strijkers. Het nummer is prachtig, maar wellicht wat langdradig. De vaart, die er al vanaf het begin van het album niet echt in leek te zitten, gaat er nu wel een beetje te veel uit. De vocalen keren terug op Mushroom Cloud, maar de symfonische toon van de voorgaande twee nummers blijft aanwezig. Het statige The Ballad kampt met hetzelfde probleem als The Void, in dat het een mooi instrumentaal nummer is maar tegelijkertijd ook lang van stof.

In ’t Frans

En alsof Kyteman geen genoegen nam met enkel verschillende zangstijlen, komen op on s’en Fout ook verschillende talen aan bod. Juist, men rapt op dit nummer in het Frans. Nu ben ik van mening dat Frans een goede taal is om in te rappen, maar niet iedereen vereenzelvigt zich zo met het Franse volk als ik, zeker omdat men in Nederland de Franse taal vaak niet meester is. The Kyteman Orchestra sluit af met Day One, en als je eerder al het idee had dat sommige nummers van de plaat zo als soundtrack van een film konden dienen, dan moet je Day One maar eens luisteren.

Toewijding

Volgens het inleidende boekje van The Kyteman Orchestra heeft Kyteman in IJsland naar inspiratie gezocht voor zijn plaat, antieke opname-apparatuur laten overvliegen om zijn nummers op te nemen, om die nummers vervolgens grotendeels in één take op te nemen. Wat ik hiermee wil zeggen is dat Kyteman toegewijd is, en zijn orkestleden eveneens. Die toewijding wordt echter ook van de luisteraar gevraagd: The Kyteman Orchestra is echte luistermuziek die je niet zomaar op de achtergrond aanzet. Pakkend is de muziek evenmin, The Hermit Sessions was in vergelijking een stuk poppy’er. Maar wat je daarvoor terugkrijgt is een muzikaal epos dat je meevoert door de geniale hersenspinsels van haar componist, een stuk dat je vermoeid, verdwaasd maar bovenal tevreden achterlaat. The Kyteman Orchestra is een investering, een soort hoorcollege klassieke muziek voor de oningewijden. Fans van The Hermit Sessions zullen met The Kyteman Orchestra een taai te verteren stuk voorgeschoteld krijgen, dat desalniettemin smaakt naar meerdere intensieve luisterbeurten.

Ontvang onze nieuwsbrief

Ben je het oneens met de schrijver of heb je een interessante toevoeging?

Schrijf je artikel!

Wees niet bang:
Je wordt goed begeleid door de eindredactie. Bovendien krijgt je artikel een visuele prikkel van onze beeldredactie.