Dutch-Design-Week-sectie-ongekunsteld

Verslag van de Dutch Design Week: liever een thermoskan

De opening van de Dutch Design Week is gevuld met sierlijke hapjes en mensen die belangrijk lijken. Keer op keer verschijnt er een ontwerper in de spot lights die ons iets vertelt over het belang van design. Ze komen voor als engelen met visioenen, zoals ze daar in het felle licht op verhogingen staan. Het is een theatrale gebeurtenis. Dat we nog niets mogen zien geeft de situatie iets dikdoenerigs. Nee, doe mij maar Sectie-C, waar ik voor het eerst niet moe werd van een hele dag design.

Sectie-C is een terrein waar meer dan honderd creatieven hun atelier hebben. Tijdens de Dutch Design Week toonden designers er hun werk in de primaire context: de omgeving waar hun werk gemaakt wordt. Iedereen is hier welkom, ook zonder toegangskaartje voor de Dutch Design Week. Naast de presentaties zijn er vuurkorven, eettentjes en worden de dagen afgesloten met gezellige feestjes. Deze manier van presenteren is veel dynamischer dan de steriele white cube omgeving waarin we design doorgaans zien. Hieronder bespreek ik enkele werken van de werkplaats.

Integer naar natuurlijke esthetiek

Bij binnenkomst in de eerste werkplaats loop ik bijna tegen een reuzachtig eivormig object op. Leuk om naar te kijken maar meer is het niet, denk ik nog. Wanneer ik de bijbehorende teksten lees, kom ik erachter dat er diep over is nagedacht (en misschien een beetje te diep). Mark Vrinzen ontwikkelde dit meubel en gaf het een naam die sterk doet denken aan een ikea-kast; MARK I. Met MARK I wil hij laten zien dat de vormen die direct uit de natuur herleid zijn, meer betekenen voor het oog van de mens, dan de geometrische perfectie die de mens zelf gecreëerd heeft.

Wanneer je deze kast aanschaft, word je daarom voor een keuze gesteld. Kies je voor het oog en laat je de kast heel omdat je wil genieten van de perfectie in vorm en verhouding of kies je voor het eigen functionele belang? In dat geval gebruik je een hamer om het ei open te breken. De hamer is afgeleid uit de oertijd, toen mens en natuur nog een waren. We worden hier dus op de proef gesteld in onze integriteit naar de esthetische waarde van het object. Ik vind het een grappig idee maar ik wil eigenlijk helemaal niet kiezen tussen functie en uiterlijk vertoon, want hoe ziet de kast er dan uit als we hem openbreken?

technisch onderzoek

Een werkplaats verder ontdek ik de flinterdunne driedimensionale vormen van Paula Bastiaansen. Het zijn van die objecten waar je uren naar wilt staren. Ze hebben, net als het werk van Vrinzen, de kracht van een natuurlijke perfectie. Alsof het wolken zijn vind je er verschillende gestaltes in die vooral doen denken aan dieren en sprookjesfiguren. In haar werk lijkt Bastiaansen vooral het werken met porselein te onderzoeken. Ze spreekt zelf dan ook over het manipuleren en sturen van dit materiaal.

Een andere werkplaats waar ook op een meer technische manier wordt gezocht naar de bewerking van een specifiek materiaal is Studio Plott. Studio Plott is ontstaan uit een samenwerking tussen Rudi Boiten en Mireille Burger. Hierbij gaat het om kunststof. Kun je hier eigenlijk ook een stof van maken? Er wordt geëxperimenteerd met het 3d-printen van grafische patronen waarbij de constructie geïnspireerd is op weef-, boorduur-en macramétechnieken. Het resultaat is een bijzonder materiaal van kunststof waarin je verschillende geometrische patronen ziet. Je kan het gebruiken in architectonische ruimtes en verschillende openbare omgevingen. De structuur van de stof zou ook duurzamer zijn doordat er wegens de open patronen bijvoorbeeld al minder materiaal nodig is om een x aantal meter te vullen.

Een stukje dieper gaat het project van Laura Lynn Jansen en Thomas Vailly.  Met hun werk Color of the day tonen zij de notie van het passeren van tijd, in de vorm van bewegend licht. Onder een gepolariseerde microscoop bekeken zij kristallen en zagen ze dat deze uit bijzonder dunne schilfertjes bestaan. Er ontstaat zo een prisma-achtige schittering waardoor het licht in verschillende hoeken breekt. Dit effect vonden zij zo indrukwekkend dat zij dit vertaalden naar Color of the day. Op de tafel in hun atelier zie je kleine schijfjes liggen waarin je die schitteringen kan zien. Het zijn wonderlijke preparaten die lijken op tovertrucjes.

Een autistisch spel

Anne Ligtenberg ontwikkelde een spel voor kinderen met een autistische vader of moeder. Ligtenberg kwam er achter dat kinderen van autistische ouders vaak worstelen met schuldgevoelens doordat ze hun ouders niet altijd begrijpen. Daarom ontwierp zij een spel om kinderen hierbij te helpen. Samen met hun autistische vader of moeder ordenen de kinderen verschillende houten blokken in uiteenlopende patronen. Om het spel succesvol af te maken moeten ze keuzes maken tussen een aantal patronen en er ook een paar negeren, net zoals mensen met autisme die alleen maar functioneren wanneer zij zich op een ding tegelijk focussen. Op deze manier ontstaat er meer begrip tussen ouder en kind.

de charme van de thermoskan

Bij Sectie-C vind je design in alle soorten en maten. Sommige ontwerpers onderzoeken vooral technieken, anderen vertalen sociale of emotionele vraagstukken in hun werk. De omgeving barst van de ambities om grenzen te verleggen en daarin vind ik een kruimeltje Brabantse hartelijkheid. De ontwerpers wisselen materialen en kennis uit en er lijkt geen sprake te zijn van een snijdende concurrentie. Met thermoskannen wandelen ze langs om elkaars bekertjes in te schenken. Het publiek wordt vriendelijk aangesproken en geregeld volgt er een interessant gesprek. Liever dit dan die gratis glazen wijn bij een opgeschroefde opening.

Ontvang onze nieuwsbrief

Ben je het oneens met de schrijver of heb je een interessante toevoeging?

Schrijf je artikel!

Wees niet bang:
Je wordt goed begeleid door de eindredactie. Bovendien krijgt je artikel een visuele prikkel van onze beeldredactie.