Mexicaanse-vlag-ongekunsteld

Viva el Mexico!

Heli heeft in Cannes de prijs voor beste regie binnengesleept, toch is er in Nederland geen bioscoop die bereid is deze film te vertonen. Maar op het IFFR trok de film volle zalen. Iedereen was nieuwsgierig naar het gewelddadige drugsverhaal van Mexico. Sensatie. En dat is wat ze kregen: er ging een schok door de zaal toen de drugsbende het poedeltje van Heli’s zusje de nek omdraaide.

Bonita

In het Mexico van vandaag de dag is het drugsgeweld tot in het absurde aanwezig. Heli is gebaseerd op een Youtube-filmpje van een marteling die door een Mexicaanse drugsbende online is gezet. Deze bendes hebben zoveel macht, dat ze niet eens de moeite doen hun illegale praktijken verborgen te houden voor de politie. Het hele politieke systeem is zo verrot dat een politieagent haast niet van een narco te onderscheiden is. Dit leven van handel drijven wordt onderhouden door de vraag naar drugs in de Verenigde Staten en de wapendistributie van de Amerikanen. Het heeft zich in een plek in de Mexicaanse cultuur weten te verwerven: er worden liedjes geschreven over het leven van de drugsbazen en de mode is naar de kledingstijl van deze narco’s.

Que guay

Al deze facetten van de Mexicaanse samenleving heeft de regisseur Amat Escalante weten te visualiseren in Heli. Een verhaal over hoe een jongen die zijn geld verdient door ‘s nachts in een autofabriek te werken, tegen zijn wil toch betrokken raakt bij drugshandel. Dit vernietigt het simpele maar rustige bestaan van zijn familie: ze komen niet onder maatschappelijke participatie uit. Een drugsbende valt hun huis binnen, schiet zijn vader dood en neemt hem en zijn zusje mee. De verloofde van zijn zusje, werkzaam bij het leger, had drugs gestolen en in hun watertank verstopt. Deze jongen is ook te grazen genomen en werd als machtsvertoon aan een brug gehangen boven een snelweg. Heli wordt wel weer vrijgelaten, waarna de politie hem ondervraagt. Zijn zusje behoort nog tot het eigendom van de narco’s en is nog niet terecht. Wanneer Heli heeft besloten tegen de politie te praten, krijgt hij te horen dat hun zaak alweer tot het verleden behoort.

Ai Mama Mia

Het disfunctioneren van en het wantrouwen jegens de politie, de bruutheid van de Mexicaanse bendes, de macht van de bendes en de onmacht van de ‘normale’ burger, de economische afhankelijkheid tot de Verenigde Staten en het grenzeloze geweld dat in Mexico aan de orde van de dag is, wordt in deze film clean en eerlijk weergegeven. Er is niets gedramatiseerd of gekunsteld aan deze film, maar komt keihard binnen. De regisseur wenste internationale aandacht voor de Mexicaanse situatie, ik denk dat hij met deze film zeker een zorgpuntje heeft aangestipt.

Ontvang onze nieuwsbrief

Ben je het oneens met de schrijver of heb je een interessante toevoeging?

Schrijf je artikel!

Wees niet bang:
Je wordt goed begeleid door de eindredactie. Bovendien krijgt je artikel een visuele prikkel van onze beeldredactie.